Dla uczczenia 50. rocznicy śmierci C.S. Lewisa znany wykładowca oksfordzki dr Alister McGrath podarował nam przekonujący i definitywny portret autora słynnej serii książek o Narnii. Od ponad pół wieku Opowieści z Narnii przemawiają do wyobraźni milionów czytelników. W niniejszym opracowaniu dr McGrath odtwarza niezwykłą ścieżkę życia oksfordzkiego wykładowcy, który poświęcił życie nauczaniu literatury angielskiej najzdolniejszych studentów na świecie, a w wolnych chwilach tworzył bestsellerową serię powieści dla dzieci. McGrath wykorzystuje swoje rozległe badania i dogłębną analizę przeczytanych w porządku chronologicznym listów i archiwaliów Lewisa, aby ukazać nowy obraz jego życia. Nie wolno przegapić tego fascynującego portretu ekscentrycznego myśliciela, który stał się przekonującym, choć mimowolnym prorokiem naszych czasów.

Seria książek „C.S. Lewis. Rozum i Wiara” została objęta patronatem Instytutu Filozofii Uniwersytetu Zielonogórskiego.

W ostatniej dekadzie ateizm wrócił na pierwsze strony gazet. Ma w sobie energię i wiarę: wielu zostało przekonanych, że ateistyczny sceptycyzm jest właściwie jedyną sensowną propozycją dla każdego cywilizowanego, wykształconego i nowoczesnego człowieka. Ateizm jest na topie, religia jest nudna. Jednak kiedy zaczynamy uważniej przyglądać się ateizmowi, wiele argumentów używanych na jego poparcie szybko upada. Łącząc humor z poważnymi przemyśleniami, książka „Ateista, którego nie było” uczy, w jaki sposób rozpoznawać marne argumenty oraz jak skutecznie kwestionować ogólnie przyjęte, choć nieuzasadnione twierdzenia nowego ateizmu.

Chrześcijanie od dawna próbują przełamać przepaść między chrześcijaństwem a świeckim liberalizmem za pomocą filozofowania i teologizacji. W książce Po pierwsze Chrystus biskup Robert Barron pokazuje, że odpowiedź na tę debatę – i sposób, aby iść naprzód – leży w Jezusie. Barron wykracza poza zwykłe liberalne, konserwatywne lub protestancko-katolickie podziały z postliberalnym katolicyzmem, który zwraca uwagę z powrotem na Jezusa, jak ujawniono w narracji Nowego Testamentu. Klasyczny katolicki postliberalizm Barrona zainteresuje szerokie grono odbiorców, w tym nie tylko społeczność akademicką, ale także mówców i czytelników zainteresowanych podjęciem dialogu między katolicyzmem a postliberalizmem.

Czy główne argumenty C.S. Lewisa broniące wiary chrześcijańskiej są przekonujące? W książce „C.S. Lewis jako apologeta. Mocne i słabe strony najważniejszych argumentów” zwolennicy i krytycy apologetyki Lewisa debatują nad wartością jego argumentów z Pragnienia, z rozumu, z moralności, trylematu dotyczącego Boskości Chrystusa, a także odpowiedzi Lewisa na problem zła. Dzięki tym żywym i szczegółowym debatom czytelnicy mają szansę na głębsze zrozumienie i docenienie najbardziej wpływowego współczesnego apologety chrześcijańskiego.

Seria książek „C.S. Lewis. Rozum i Wiara” została objęta patronatem Instytutu Filozofii Uniwersytetu Zielonogórskiego.

Czy życie Jezusa opisane w Ewangeliach jest prawdą historyczną, czy wymysłem naiwnych ludzi wierzących w mity? Czy można rzetelnie ocenić wiarygodność Ewangelii? Jaki wpływ na ich powstanie miała tradycja ustna i kim naprawdę byli ich autorzy?

Nawet dojrzali chrześcijanie miewają wątpliwości co do osoby i boskości Chrystusa. W tej książce czytelnik odnajdzie zarówno pytania zadawane przez sceptyków i wątpiących, jak i odpowiedzi na nie.

Autorzy Legendarnego Jezusa? dokonują rzetelnego przeglądu argumentów przedstawianych przez zwolenników hipotezy mitologicznej i budują przekonującą interdyscyplinarną argumentację przemawiającą za niepowtarzalnym i wiarygodnym miejscem Jezusa w historii ludzkości. W tej książce zgromadzili imponujący zestaw dowodów, wnikliwie przeanalizowali ewangeliczne portrety Jezusa i sprawdzili, czy są one prawdopodobnym opisem historii.

Czytelnik zyskuje naukowe potwierdzenia, że Jezus istniał naprawdę, a Jego obecność na ziemi jest dobrze udokumentowana. I choć każdy Ewangelista pokazywał prawdę z określonej pozycji, autorzy twierdzą, że można przedstawić argument kumulatywny na rzecz ogólnej wiarygodności Ewangelii synoptycznych, i śmiało rzucają wyzwanie tym, którzy kwestionują autentyczność opisanego tam Jezusa.

Autorzy przystępnym językiem przedstawiają poważne badania historyków i badaczy Nowego Testamentu, dzięki czemu ich książka jest satysfakcjonującą lekturą zarówno dla specjalisty zgłębiającego temat, jak i dla laika.

Wśród pluralizmu i sekularyzmu kultury zachodniej apologetyka chrześcijańska ponownie budzi zainteresowanie. W „Jak dzielić się wiarą” Joshua D. Chatraw i Mark D. Allen przedstawiają wprowadzenie do tej dziedziny, zapoznając czytelników z bogatą historią, biblijnymi podstawami i wciąż aktualnym znaczeniem apologetyki. Przyglądają się fragmentom Starego i Nowego Testamentu nakazującym obronę wiary oraz omawiają styl apologetyczny zarówno Ojców Kościoła, jak i wybitnych teologów średniowiecza i późniejszych wieków. Na koniec ta wyjątkowa książka opisuje współczesne metody stosowania apologetyki i daje mnóstwo praktycznych wskazówek, które opierają się na przykładach wziętych z życia. Ponadto Autorzy zwracają szczególną uwagę na postawę apologety, która powinna odznaczać się pokorą i życzliwością.

Dzięki wyważonemu i wnikliwemu podejściu do metodologii apologetycznych oraz dużej praktycznej mądrości w traktowaniu sceptyków ta książka jest idealnym źródłem informacji dla każdego, kto chce w skuteczny i jednocześnie taktowny sposób zainteresować dzisiejszą kulturę ewangelią Jezusa Chrystusa.

Chesterton napisał Świętego Franciszka z Asyżu jako swoją pierwszą książkę po nawróceniu na katolicyzm. W postaci świętego, podziwianej także przez niewierzących, widział most łączący Kościół ze współczesną kulturą.

Trudno wyobrazić sobie dwie bardziej odmienne postacie niż G.K. Chesterton i św. Franciszek z Asyżu. Pierwszy – człowiek olbrzymiej postury, miłośnik cygar, dobrego jedzenia i wesołej kompanii, szermierz słowa; drugi – drobny i szczupły, wyniszczony postami, nieufny wobec wiedzy książkowej. Mimo to łączy ich wiele: doświadczenie zwątpienia, które przezwyciężyła wiara, nonkonformizm wobec współczesnych sobie trendów oraz zachwyt nad dziełem stworzenia. Od obu możemy uczyć się miłości do każdego człowieka i przeżywania życia jako wielkiej przygody z Bogiem.

W Świętym Franciszku z Asyżu Chesterton ukazuje historię biedaczyny z Asyżu jako prawdziwy poemat, pełen dramatyzmu, ale bez teatralności. Autor prowadzi polemikę ze współczesnością, demaskując hipokryzję, zadufanie i przesądy, często skrywane pod maską postępowości i nowoczesności. Jednocześnie zaprasza nas byśmy spojrzeli bez uprzedzeń na średniowiecznego świętego, jego epokę i całą rzeczywistość.

Nowy przekład szkicu uzupełniają dwa teksty – jeden dotyczący sztuki Giotta, drugi o znaczeniu średniowiecza – oraz młodzieńczy wiersz „Trubadur Boży”, które pokazują trwały wpływ św. Franciszka na jednego z najwybitniejszych współczesnych obrońców wiary.

Chesterton podyktował Świętego Tomasza z Akwinu błyskawicznie, jakby pod natchnieniem chwili, niemal nie korzystając ze źródeł, a osiągnął efekt zdumiewający.

Etienne Gilson, jeden z największych tomistów XX w., okrzyknął jego dzieło „bez porównania najlepszą książką, jaką napisano o św. Tomaszu”.

Być może Chesterton potrafił tak doskonale zrozumieć swojego bohatera, bo był do niego bardzo podobny. Obaj uznawani byli w szkole za tępaków, imponowali wzrostem i tuszą, uprawiali „niezwykłe hobby, jakim jest myślenie” i wyrażali swoje myśli w setkach tomów, których wystarczyłoby „do zatopienia okrętu albo zapełnienia biblioteki”. Mieli ten sam polemiczny temperament, przenikliwość i genialny dar syntezy.

Ze spotkania tych dwóch nieprzeciętnych osobowości powstała niezwykła biografia, przypominająca impresjonistyczny portret namalowany przy użyciu wielu kontrastowych barw albo średniowieczny obraz, składający się z wielu osobnych scen z życia jednej postaci. Z tej różnorodnej mozaiki wyłania się spójny wizerunek wielkiego filozofa na tle epoki i szerszej perspektywy dziejów, sięgającej aż po nasze czasy. Chesterton nazywa bowiem św. Tomasza „lekarzem współczesnego świata (…) wezwanym do łoża śmierci”, a jego słowa nie tylko nie straciły, ale wręcz zyskały na aktualności.

Nasza kultura, gorączkowo poszukująca istoty człowieczeństwa, a zarazem chorobliwie kwestionująca jej podstawy, potrzebuje trzeźwej diagnozy Chestertona, który proponuje nam lekarstwo w postaci życiowej mądrości Akwinaty i wiary we Wcielenie.

Nowe tłumaczenie uzupełniono o fragmenty, które w pierwszym polskim przekładzie zostały usunięte przez peerelowską cenzurę, a także o niepublikowane szkice Chestertona o św. Tomaszu, odkryte niedawno w archiwach.

Czy zmartwychwstanie Jezusa to fakt historyczny, czy też fikcja zrodzona z halucynacji?

Czy z tym wydarzeniem wiążą się wskrzeszone i przemienione ciało oraz pusty grób?

A może polegało ono na subiektywnym doznaniu, lub zbiorowym urojeniu?

Od odpowiedzi na te pytania zależy prawdziwość chrześcijaństwa, co stwierdził już św. Paweł: „jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał, daremna jest wasza wiara” (1 Kor 15,17).

„Zmartwychwstanie Jezusa: fakt czy fikcja?” to prowokująca do myślenia, ożywiona debata między chrześcijańskim filozofem i apologetą Williamem Lane’em Craigiem a badaczem Nowego Testamentu i ateistą Gerdem Lüdemannem. Publikacja debaty, stoczonej pierwotnie w Boston College w 1997 r., wywołała reakcje czterech uczonych, badaczy Nowego Testamentu, po dwóch z każdej strony sporu. Robert Gundry i filozof Stephen Davis opowiadają się za prawdziwością fizycznego zmartwychwstania Jezusa, podczas gdy Michael Goulder i Roy Hoover wspierają stanowisko Gerda Lüdemanna, że opowieść o zmartwychwstaniu powstała na podstawie wizji uczniów dręczonych poczuciem winy. Uczeni zgadzają się, że rada „po prostu uwierz” nie jest wystarczającą odpowiedzią na wątpliwości związane z historycznością zmartwychwstania. Czytelnik zapozna się zatem z rzetelną argumentacją i fascynującymi dowodami z zakresu logiki, historii i psychologii na poparcie dyskutowanych tez.

Nauka, szczególnie nauki przyrodnicze, znalazła się ostatnio pod ostrzałem. Nie cieszy się już takim szacunkiem jak niegdyś. Z prawej strony pojawiają się nowe ataki na darwinizm i argumenty na rzecz teorii inteligentnego projektu. Z lewej − teoretycy postmodernizmu atakują samą ideę obiektywnej prawdy naukowej i w ogóle jakiejkolwiek obiektywnej prawdy. Del Ratzsch w całej tej wrzawie zachowuje spokój i jednocześnie pokazuje, jak zmieniały się poglądy na naukę. Pyta: Czym jest nauka? Co może nam powiedzieć? Jakie wyzwanie stawia wierze chrześcijańskiej? Jak chrześcijanie powinni na nią odpowiedzieć? Nauka i jej granice dostarcza czytelnikowi całościowej perspektywy pozwalającej przyjrzeć się współczesnym trendom w dyskusji nad problemem relacji wiary i nauki oraz pokazuje, jak z tym problemem się zmierzyć.

Niniejsza książka powstała na podstawie wykładów wygłoszonych przez C. Stephena Evansa w ramach cyklu Wiara chrześcijańska w XXI wieku. Odpowiedź na nowy ateizm. Autor odpowiada na krytykę płynącą ze strony nowych ateistów, zwłaszcza na podstawowy zarzut mówiący, że wiara nie ma intelektualnych podstaw. Uzasadnia, że wiara wcale nie wymaga rezygnacji z rozumu, wręcz przeciwnie. Evans jednak nie tyle odpiera poszczególne zarzuty nowych ateistów, ile pokazuje, jak myślący chrześcijanin może uzasadnić nadzieję, którą niesie ze sobą wiara.

Niniejsza książka powstała na podstawie wykładów wygłoszonych przez C. Stephena Evansa w ramach cyklu Wiara chrześcijańska w XXI wieku. Odpowiedź na nowy ateizm. Autor odpowiada na krytykę płynącą ze strony nowych ateistów, zwłaszcza na podstawowy zarzut mówiący, że wiara nie ma intelektualnych podstaw. Uzasadnia, że wiara wcale nie wymaga rezygnacji z rozumu, wręcz przeciwnie. Evans jednak nie tyle odpiera poszczególne zarzuty nowych ateistów, ile pokazuje, jak myślący chrześcijanin może uzasadnić nadzieję, którą niesie ze sobą wiara.

Nie jesteśmy przypadkowym i pozbawionym znaczenia produktem ewolucji. Każdy z nas jest owocem zamysłu Bożego. Każdy z nas jest chciany, każdy miłowany, każdy niezbędny.
– Benedykt XVI

Czy najnowsze odkrycia naukowe stoją w sprzeczności z biblijną prawdą o stworzeniu? Czy wiara w Boga wymaga rezygnacji z osiągnięć współczesnej nauki? Ta książka dowodzi, że odpowiedź na oba pytania brzmi: nie. Autorzy pokazują, że współczesna nauka – od kosmologii po biologię molekularną – nie tylko nie stoi w sprzeczności z wiarą, ale wręcz ujawnia coraz więcej śladów celowego zamysłu w każdym zakątku wszechświata.
W dobie dominacji materialistycznego światopoglądu odpowiadają na pytania, które dziś szczególnie nurtują wierzących:
•Czego naprawdę Kościół naucza o teorii ewolucji i stworzeniu?
•Dlaczego człowiek jest kimś więcej niż „ulepszoną małpą”?
•Jak odkrycia z zakresu DNA, paleontologii i chemii wskazują na inteligentnego projektanta?
•Dlaczego biblijny opis stworzenia wciąż ma fundamentalne znaczenie?
•W jaki sposób piękno, porządek i matematyczna elegancja wszechświata świadczą o istnieniu Boga?
„Majestat Boga” to zaproszenie do odkrycia, że właściwie rozumiana nauka nie oddala od Boga, lecz prowadzi wprost do Niego. Książka, jak żadna inna, umocni czytelnika w przekonaniu, że świat jest dziełem inteligentnego i celowo działającego Stwórcy  Tego, który najbardziej pragnie, abyś spędził z Nim całą wieczność.

Oglądanie filmów jest często ćwiczeniem polegającym na zawieszaniu niedowierzania. Pozwalamy, aby światła wokół przygasły i dajemy się emocjonalnie unieść biegowi opowieści, która rozgrywa się na naszych oczach.

Niestety prowadzi to zwykle do zawieszenia także tego, w co wierzymy – do ulegania filmowemu przesłaniu o tym, jak należy postępować i jak postrzegać rzeczywistość. Nic dziwnego, przecież filmy wyszły od mistrzów opowieści, którzy – świadomie lub nie – przekonują nas do swojego światopoglądu i systemu wartości. Czy wobec tego chrześcijanie powinni zupełnie unikać kinowej rozrywki? Czy może istnieje sposób na mądre oglądanie filmów, pozwalające ocenić ich przesłanie? Brian Godawa w książce „Świat według Hollywood” przekonuje, że przy odpowiednim podejściu oglądanie filmów może być nie tylko dobrą zabawą, ale także okazją do refleksji, a nawet duchowego rozwoju.

Gdyby nie Jezus, dziś nikt nie wiedziałby, że istniały. Mogły wpatrywać się w Jego twarz, słuchać Jego głosu, widzieć, jak śmieje się i gniewa. Niektóre z nich spotkały Go przelotnie, inne wytrwale za Nim podążały i spędzały z Nim długie godziny. Jedno jest pewne – to spotkanie odmieniło życie każdej z nich. Kim są kobiety, które poznajemy na kartach Nowego Testamentu?

W trzecim tomie serii Niezapomniane. Bohaterki Biblii Magda Grabowska zaprasza do wspólnego przyjrzenia się kobietom, których historie zostały utrwalone w Ewangeliach. Po raz pierwszy zanurzymy się w kulturę i zwyczaje czasów Jezusa, aby zobaczyć je oczami tych kobiet. Dzięki temu dobrze nam znane wydarzenia – takie jak zwiastowanie Pańskie czy rozmowa Jezusa z Samarytanką – odsłonią się z innej perspektywy, pozbawione schematów i błędnych wyobrażeń.

Wiele z nas chciałoby mieć przywilej osobistych spotkań z Panem Jezusem. Dzięki rozważaniom zawartym w książce Niezapomniane. Bohaterki Biblii. Ewangelie zbudujesz własną historię relacji z Nim.

Gdyby nie świadectwo Apostołów i działanie Ducha Świętego, świat nigdy nie usłyszałby o tych kobietach. Nie szukały rozgłosu, ale ich obecność miała ogromne znaczenie dla rodzącego się Kościoła. Przyjmowały uczniów w swoich domach, wspierały wspólnoty, a czasem stawały przed sądem, gotowe zapłacić najwyższą cenę za wiarę. Łączy je jedno – na zawsze zapisały się na kartach Nowego Testamentu.

W piątym, a zarazem ostatnim tomie serii Niezapomniane. Bohaterki Biblii Magda Grabowska zabiera nas w podróż do początków chrześcijaństwa, by opowiedzieć o kobietach znanych z Dziejów Apostolskich, listów Nowego Testamentu i Apokalipsy św. Jana. Poznajemy Lidię, Febe, Pryscyllę i wiele innych kobiet, również tych bezimiennych. Życie każdej z nich daje nam wgląd w funkcjonowanie Kościoła, a także pomaga zrozumieć nasze miejsce w nim – razem z nimi jesteśmy członkami Mistycznego Ciała Chrystusa.

Zawarte w książce rozważania nad kobiecą naturą i duchowością są okazją do refleksji nad wielką Bożą tajemnicą, jaką jest związek Chrystusa i Jego Oblubienicy – Kościoła, wspólnoty wierzących, która od swoich narodzin w I wieku aż do dziś czeka na połączenie ze swoim Ukochanym na wieki.

Czego mogą nas dzisiaj nauczyć kobiety Starego Testamentu? Poświęcamy im dość uwagi czy zapamiętujemy raczej historie ich ojców, mężów, synów? Czy ich pragnienia, marzenia, obawy i smutki były podobne do naszych?

Na tym etapie podróży przez księgi biblijne, zaliczane w kanonie hebrajskim do Pism (są to Księgi: Psalmów, Hioba, Przysłów, Pieśni nad Pieśniami, Koheleta, Estery, Lamentacji, Daniela, Ezdrasza i Nehemiasza oraz Kronik), spotykamy kolejne bohaterki, które odkrywają przed nami tajemnice swojego życia. Dzieje Rut, Estery, żony Hioba i wielu innych niewiast odsłaniają nam kulturę, uwarunkowania społeczne i obyczaje ich czasów. W ten sposób stają się one naszymi przewodniczkami przez rozwijającą się Bożą opowieść. W kontekście świadectw tych kobiet możemy spojrzeć na siebie – na własne życie, relacje z ludźmi, a przede wszystkim na osobistą więź z Bogiem.

“Niezapomniane. Bohaterki Biblii. Księgi Pism” zostały poprzedzone dwiema częściami: “Niezapomniane. Bohaterki Biblii. Pięcioksiąg” oraz “ Niezapomniane. Bohaterki Biblii. Księgi prorockie”. Natomiast tom „Niezapomniane. Bohaterki Biblii. Ewangelie” rozpoczął przygodę z kobietami Nowego Testamentu.

„Niezapomniane. Bohaterki Biblii. Księgi prorockie” to druga, po „Pięcioksięgu”, część serii opowiadającej o życiu biblijnych kobiet. Zwyczajnych, a momentami nadzwyczajnych, dzięki którym możemy przeobrażać własne myślenie i działanie. Kontynuując podróż po Starym Testamencie, tym razem przyjrzymy się słynnym dziejom m.in. Rachab, Debory, Batszeby i Dalily. Poznamy też bezimienne bohaterki, które zwykle pozostają w cieniu większych opowieści biblijnych: młodą służącą żony wodza Naamana, kobietę z Tekoa, kobietę z Abel. One wszystkie uczą nas czegoś o czasach biblijnych i działaniu proroków, o Bogu i o nas samych.

Spotkania z bohaterkami Biblii to odkrywanie prawdy o własnej kobiecej tożsamości, wpisanej w nasze radości i smutki, wątpliwości i nadzieje, wady i zalety. Autorka z ogromną swadą prowadzi nas poprzez historie bohaterek poszczególnych ksiąg biblijnych, od Ewy przez Sarę, Hagar, córki Lota, Rebekę, Leę i Rachelę. Pojawiają się też te mniej znane: Dina, Tamar, Szifra i Pua, Jokebed, Miriam (prorokini) oraz Sefora. Przedstawia je nam jak przyjaciółki, wprowadzając nas w kontekst codziennych zmagań, z jakimi się mierzyły. Gdyby Biblia była pisana aż do dziś, na tej liście znalazłybyśmy się Ty i ja.

Dzięki historiom życia starotestamentalnych kobiet – zwyczajnych, a momentami nadzwyczajnych – możemy przeobrażać własne myślenie i działanie. Co więcej, uczymy się rozpoznawać Bożą obecność w każdym zdarzeniu codzienności. Pomagają nam w tym pytania zachęcające do refleksji umieszczone na końcu każdego rozdziału.

„Niezapomniane. Bohaterki Biblii” to seria poświęcona kobietom, które pojawiają się na kartach Pisma Świętego.

Autorka serii, Magda Grabowska, przedstawia je nam jak przyjaciółki, rozważając wydarzenia z ich życia na tle społeczeństwa i kultury, w jakich żyły, co pozwala nam je lepiej zrozumieć. Wprowadza nas też w kontekst radości, jakich doświadczały, oraz zmagań, z jakimi się mierzyły. Dzięki biblijnym bohaterkom możemy odkrywać własną kobiecą tożsamość, przeobrażać myślenie i działanie oraz uczyć się rozpoznawać Bożą obecność w każdym zdarzeniu codzienności.